Inspired By Music

Deze week bij Inspired By Music

Mijn leven was naar de maan.
Meteen toen ik jou zag staan,
wat mij is overkomen
kan ik niet langer aan.
Als de nacht verdwijnt en de zon weer schijnt,
als ik jou zo zie klinkt een symfonie
en je weet hoeveel ik van je hou,
heel mijn hart staat open voor jou.

Als de nacht verdwijnt (Le soleil, Anny Schilder – 1990). Cees Tol / Thomas Tol: Jan Smit, Zonder jou – 2002.

Voor altijd geankerd: Een klinkende symfonie

Ken je dat gevoel: je maakt deel uit van een groep, er ontstaat een euforische sfeer en je gaat er in mee? Een gevoel van groepsanker! Een situatie waarin de groep een stemming heeft geankerd (als een soort Pavlov respons in het meervoud).

Ik ben, eerlijk gezegd, nogal kritisch naar muziek en teksten. Sommige dingen kunnen voor mij echt niet. Ik zal bij voorbaat muziek van mijn muzikale helden kopen en anderen, die niet in mijn straatje passen, daar zal ik me voor afsluiten, ik zap het weg of zet het af. En toen gebeurde het. Carnaval in Oeteldonk zoog me mee zonder kritisch te willen zijn. In de beroemde spiegeltent zong de hele groep alle liedjes mee, dus ik ook. Smartlappen moeten nu eenmaal lekker ‘bekken’ om het in volle borst mee te kunnen zingen. Als daar een tenenkrommend rijmschema voor nodig is dan doen we dat.

Hazes was de meester in deze dichterlijke vrijheid. Ik kende de tekst en artiest van deze meezinger niet en na drie Oeteldonkse dagen zong ik het ook uit volle borst mee. Het liedje bleef in mijn hoofd rondzingen en in nuchtere toestand las ik wat ik eigenlijk zo overtuigd meezong. Voor elke sfeer is blijkbaar een liedje en deze Jan Smit klassieker is een kraker. Waar de nacht symbool staat voor amoureuze momenten, wordt het hier gebruikt voor de donkere fase in een leven. De ochtendzon, die de nacht doet verdwijnen, zorgt dat ik jou zie… en wat rijmt er op ‘zie’? Juist; dan klinkt een symfonie, waardoor ik ineens veel van je hou.. en mijn hart open staat voor jou. Dat is pas een zonsopkomst, heel Volendam en Oeteldonk gelooft het. Kunst! Ik rijd in de auto, zet de radio aan, Jan zingt en ik zing met een big smile weer mee. Zo werkt ankeren.

Inspired By Music

Inspired By Music

Peter Dalmeijer (Vidarte) presenteert Inspired By Music – Elke week een NLP/Systemisch werk wijsheid, geinspireerd door een quote uit de POPmuziek met bijbehorende Youtube link.

Laat je inspireren door een vaak verborgen quote uit bijzondere, alledaagse, oude, nieuwe en speciale liedjes uit de popmuziek. Ga dus nu naar de Facebook, Twitter of LinkedIn pagina van Vidarte en ‘like’ de pagina. Je ontvangt dan elke week een NLP / Systemisch Werk wijsheid. Deze is verrijkt door een quote van de beste popdichters uit 50 jaar popmuziek. Gebruik je zintuigen: lees de tekst. Kijk en luister naar het bijbehorende Youtube-filmpje. En voel wat het met je doet. Inspiratie komt vaak op een onverwacht moment en uit een onverwachte hoek. Dus Like ons en geniet met ons mee.

Like en volg ons op Facebook, LinkedIn en Twitter en ontvang wekelijks een Inspired By Music quote in je eigen newsfeed.

Voor meer informatie, neem dan  CONTACT met ons op of KOM LANGS op onze historische lokatie aan de Zuidwal in ’s Hertogenbosch.

Eerder bij Inspired By Music

2 februari

Reason doesn’t walk in,
it’s not done on a whim.
Passion’s everything, when you were born to sing.
When it comes to the part,
well let’s not stop and start. Deep down in your heart,
baby you were born to sing.

Born to sing. Van Morrison, Born to sing: No plan B – 2012

Ik ben in de wieg gelegd om…

Doe wat je hart je ingeeft. Wanneer talent en passie elkaar ontmoeten dan gaan er mooie dingen gebeuren. Van Morrison heeft dat al jaren laten zien met prachtige muziek. Missie is hetgeen dat je van binnenuit moét doen, je hartenwens. Dat wat je eigenlijk niet niét kunt doen en waarmee je als het ware mee bent geboren: ‘born to sing’ noemt Van Morrison zijn missie.

Wanneer we gehoor geven aan onze innerlijke oproep dan leven we ons leven zoals het bedoeld is; we geven gehoor aan onze missie. Passie is niets anders dan het ontdekken en beleven van onze missie. Ons verstand kan daar letterlijk niet bij (reason doesn’t walk in). Onze ratio heeft niets met passie te maken. Ik stel wel eens de vraag: stel dat je een lamp zou zijn: waar gaat je lamp dan van aan? Waar ga je van gloeien? Van Morrison is born to sing en jij? Born to…

26 januari

You raise me up,
so I can stand on mountains.
You raise me up to walk on stormy seas.
I am strong when I am on your shoulders.
You raise me up to more than I can be.

You raised me up (Por Ti Seré). Brendan Graham / Rolf Løvland: Josh Groban, Closer – 2003

Je hebt iemand nodig… dus reik je hand uit

Toon Hermans dichtte het al: “je hebt iemand nodig, stil en oprecht, die als het er op aankomt voor je bid en voor je vecht…” Het is oh zo belangrijk om iemand te hebben waarop je kunt bouwen en die je kunt vertrouwen. Daarom is deze tekst zo mooi en knap. Wie gelooft of geloofde ooit in jou? Wie gaf jou podium, reikte zijn hand naar je uit of gaf je de kans om jezelf te laten zien?

Mijn vader nam mijn eerste liedje met gitaar op en zei: heel mooi, ga maar door jongen. Nu speel ik met veel plezier basgitaar. Op mijn 15e mocht ik kleine handballertjes trainen en tot eind jaren ’90 heb ik met veel plezier handbalteams gecoacht. Roy Martina gaf mij een podium in 1995 en ruim 20 jaar later sta ik nog met veel toewijding voor groepen. ‘You raise me up’ verwijst naar deze uitreikende hand. Het kan verwijzen naar een God die aanbeden wordt, naar ouders die er altijd voor je waren of zijn, naar een geliefde die je altijd steunt. Jij laat me meer zijn dan ik zelf zou kunnen zijn. Je hebt iemand nodig, stil en oprecht…!

Josh Groban werd zelf als nog onbekende talentvolle zanger gevraagd door Celine Dion om met haar een duet te zingen (The Prayer) in een wereldwijd uitgezonden TV-show omdat Andre Bocelli ziek was. Groban greep zijn kans, zei ‘ja’ en een wereldster was geboren. Dus als je iemand ziet waar je in gelooft: reik je hand uit en geef hem of haar een podium.

19 januari

I get a little warm in my heart
when I think of winter.
I put my hand in my father’s glove.
I hear a voice:
“Your must learn to stand up for yourself,
cause I can’t always be around”.
He says: When you gonna make up your mind.
When you gonna love you as much as I do.

Winter. Tori Amos, Little earthquakes – 1992

Met mijn hand in jouw handschoen

Velen van ons kennen de vanzelfsprekendheid als kind dat ouders er gewoon zijn. Opvoeden is eigenlijk het voorbereiden van je kind voor later. Zodat ze later op eigen benen kunnen staan, als je er zelf niet meer bent. Ouders zorgen voor warmte in de koude momenten. Dochters zijn voor vader vaak ‘liefde op het eerste gezicht’, onvoorwaardelijke liefde. Vader wil dat zijn kind niets overkomt en het loslaten van zijn dochter, zijn prinses is een hele klus.

Welke boodschap gaf jouw vader jouw mee? Wat heb je van hem geleerd en hoe ben je op hem gaan lijken? Bezorgde ouders geven hun grenzen aan en kinderen kunnen tegen die grenzen aanlopen. Het is de kunst om de liefdevolle intenties achter die grenzen te ontdekken. We blijven altijd het kind van onze ouders. Ook al zijn we volwassen en zelf ouder geworden, dan heeft ons kinddeel op momenten altijd nog behoefte aan de zekerheid van de hand van vader tijdens eenzame winters.

Zullen we ooit zo onvoorwaardelijk van onszelf houden, zoals ouders van hun kind houden? Tori Amos weet velen te raken met ‘Winter’ en ook al heeft jouw vader het nooit zo met woorden gezegd, ook jouw kinddeel weet het; hij hield van mij. Dit liedje troost ons kinddeel, ons leven lang.

12 januari

What’ll you do when you get lonely
And nobody’s waiting by your side?
Layla, you got me on my knees.
Layla, I’m begging darling please.
Layla, Darling, won’t you ease my worried mind?
Like a fool, I fell in love with you.
You turned my whole world upside down.
Layla…

Layla. Eric Clapton / Jim Gordon: Derek & the Domino’s, Layla and other assorted love

Congruentie: ik geef woorden aan mijn gevoel

‘Lichaam en geest vormen samen een cybernetische eenheid’, dat wil zeggen dat ons lichaam en onze geest elkaar wederzijds beinvloeden en onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het is een systeem, een eenheid. We zijn congruent als we met onze woorden uitdrukking geven aan wat we van binnen voelen. Congruentie wil zeggen dat ik van buiten toon, wat ik van binnen voel. Vaak is dat een kunst. Als iemand vraagt: ‘hoe gaat het’, dan hebben we vaak de neiging om ‘goed’ te zeggen, ook al is dat niet zo. Geef jij uiting aan je emoties, toon jij je gevoel zoals je het ervaart?

Ik denk dat ik meteen congruentie heb gehoord toen ik Eric Clapton over Layla hoorde zingen. Eigenlijk zonder te weten waarover hij zong. Layla, een van de weinige echte rock-klassiekers, heeft voor mij twee betekenissen. Eric Clapton nam het op samen met Duane Allman (van The Allman Brothers Band), twee meesterlijke bluesgitaristen die vol passie (en pijn) tegen elkaar op duelleren. Niet lang na de opname verongelukt Duane.

Verder is Layla de uiting van een onbeantwoorde liefde. Clapton was smoorverliefd op Patty Boyd, de vrouw van zijn vriend George Harrison (The Beatles). Patty koos voor George en Clapton schreeuwde zijn pijn eruit in Layla. Pijn heeft al vaker bewezen een krachtbron voor een monsterhit te zijn. Nadat Clapton (4 jaar later) afgekickt was van heroïne en de relatie tussen Boyd en Harrison ten einde was, is hij alsnog met Patty Boyd getrouwd, voor wie hij later Wonderful tonight schreef.

Zo zie je maar: uiting geven aan je pijn heeft een helende werking en kan de basis vormen voor, misschien wel, het grootste succesnummer uit je leven. Ga je gang!

5 januari

Birds flying high you know how I feel
Sun in the sky you know how I feel
Breeze driftin’ on by you know how I feel
It’s a new dawn, it’s a new day, it’s a new life for me
And I’m feeling good.

Feeling Good. Anthony Newley & Leslie Bricusse: Nina Simone, I Put A Spell On You – 1965

Feeling Good

Liedjes van Nina Simone hebben een politieke lading en een emotionele onderstroom. Feeling Good is geschreven voor de musical The Roar of the Greasepaint – The Smell of the Crowd uit 1964 door Britse singer songwriters. Het past precies in haar oeuvre. Tevens is het voor mij ook het ultieme ‘nieuwe start lied.’ Nina Simone zei daarover: “wat de wereld ook voor de voeten werpt, Ik ben gelukkig want de wereld kan mijn gevoel van vrijheid niet afnemen. Niemand kan de blik naar hemel van me afnemen”.

Vandaag beginnen we aan een nieuw jaar. U2 schreef een nieuwjaarslied het met een anti-oorlog boodschap, als een time-out in een vreselijk periode. Feeling Good is voor mij echter de ultieme nieuwjaarsboodschap:

Een nieuw jaar, met nieuwe kansen, nieuwe inspiratie, alles ligt voor me open en ik heb en neem de vrijheid om mijn dromen in voornemens te vertalen en ik heb nog 364 dagen om het in actie om te zetten. Time for action: begin het jaar feeling good!

29 december

Old man take a look at my life,
I’m a lot like you.
I need someone to love me the whole day through.
Ah, one look in my eyes
and you can tell that’s true.

Old Man. Neil Young, harvest – 1972

Zie mij, dit is mijn leven

Ik wil gezien worden, ik wil gehoord worden! Zeg me dat ik het goed doe, ben trots op mij.

Kinderen willen de goedkeuring van hun ouders. Ik wil mijn eigen leven leiden en tevens wil ook dat jij me daarin erkent. Het begint al heel jong. Kijk mama, ik durf van de duikplank… ik heb alle sommen goed….ik ben aanvoerder van het elftal geworden! Toen mijn zoon zijn eerste liedje op de piano speelde was ik trots, zijn ouders stonden voor hem te applaudisseren en hij was ook heel trots. Word ik gezien, word ik gehoord en word er van mij gehouden. Deze voorwaarden kanen dat we onszelf durven te laten zien.

Neil Young durfde zichzelf al heel jong te laten zien. Hij zette zijn compositie ‘Old Man’ op het meesterlijke album Harvest op 27 jarige leeftijd. Hij schreef het voor de oude man waarvan hij zijn ranch huurde. Neil’s vader was trots op dit lied en dacht dat het voor hem geschreven was. Voor velen is dit liedje dan ook een klassieke uitreiking van een zoon (of dochter) naar vader. Oude man, ik heb iemand nodig die de hele dag van mijn houdt, hou van mij papa. Het is een universeel verlangen.

Dit lied is al helemaal bijzonder omdat vaders en zonen vaak niet makkelijk hun liefde en trots naar elkaar kunnen uiten. Het hele album Harvest straalt een dromerige sfeer van verlangen uit. In dat kader doet Old Man verlangen naar een liefhebbende vader. Volgens Neil hebben we allemaal behoefte aan liefde, jong of oud. Daarin zijn we gelijk, ook al verschillen onze levens van elkaar. Dat heeft Neil mij via Harvest geleerd en dat heeft me geholpen om mijn trots naar mijn zoon te kunnen uiten. Muziek heeft een helende werking.

22 december

I gotta feeling,
that tonight’s gonna be a good night.
That tonight’s gonna be a good good night.
Tonight’s the night, let’s live it up.
I got my money, let’s spend it up.
Go out and smash it, like “oh my God”.
Jump off that sofa, let’s get get off.

I Gotta feeling. The Black Eyed Peas, David Guetta, Frédéric Riesterer: I gotta feeling (single) – 2009

Ik voel dat het gaat gebeuren

Elk gedrag is context afhankelijk! Dat betekent dat we pas weten wat het gedrag betekent als we de context kennen. Als iemand op straat staat te schreeuwen kan dat van alles betekenen. Die persoon heeft een aanrijding gehad en is geschrokken, of net een grote prijs in de loterij gewonnen, of misschien wel een spin in de auto zien lopen. Pas als we het kader kennen dan weten we wat het gedrag betekent.

We kunnen ook toekomstig gedrag in een kader zetten, een zogenaamde pre-frame. Ik schep al een bepaalde verwachting of sfeer door vooraf een stemming te creeren. Mohammed Ali kon dat als geen ander, hij vertelde voor de wedstrijd in geuren en kleuren in welke ronde zijn tegenstander neer zou gaan. Zijn pre-frame over een toekomstige wedstrijd bracht hem al in een onoverwinnelijke stemming. Ali heeft de pre-frame als het ware uitgevonden.

Coaches en trainers gebruiken deze vorm bewust. Je zet iets vooraf al in een bepaald kader en dat brengt je in de juiste energie. Ik voel dat we gaan winnen, dit wordt mijn wedstrijd, dit is mijn dag, we gaan knallen.

De eerste keer toen ik onderstaande hit hoorde was ik meteen verkocht, wát een pre-frame! Een vette groove met een catchy tekst en je hebt een hit. Het is het gevoel aan het begin van een warme zomerse zaterdagavond. Je bent jong en gaat op stap.. en je weet het: vanavond gaat het gebeuren. Je voelt het. “I gotta feeling, that tonight…Go out and smash it”! Het werkt als een mantra, een voorspellende trance toestand die vaak ook nog gelijk krijgt. Dat is de kracht van een pre-frame. Tevens is het de kern van de Wet van Aantrekking, wat je uitzendt krijg je terug! Waar kun jij in een pre-frame gebruiken om een optimale energie te bereiken?

15 december

Ik wil branden zonder blaren,
ik wil geld zonder te sparen.
Ik wil feest zonder gedoe, ik wil zuipen zonder kater,
een horloge zonder later, ik wil dansen zonder moe…
Ik wil oud zonder bederven, ik wil dood zonder sterven,
ik wil leven, ik wil leven, ik wil leven zonder angst.

Leven zonder angst. Brigitte Kaandorp, Kaandorp zingt – 2000

Alles heeft zijn prijs

Alles in het leven heeft een prijs en z’n schaduwkant. We leven in een dualistische wereld; er is licht omdat er ook donker is. Er is zon omdat er ook schaduw is. Er is winter en zomer. Er is dus altijd een andere kant van de medaille. Het geeft een fijn gevoel om te winnen omdat we ook verlies kennen. Er bestaat geen kracht zonder kwetsbaarheid en ook geen vreugde zonder angst. Euforie ontstaat door het besef dat er ook een andere kant is. We willen een leven waarbij alles op rolletjes loopt. Maar bestaat dat wel in een dualistische wereld? Een leven zonder angst, verdriet of boosheid is misschien wel geen leven.

Ik zag Brigitte Kaandorp ‘leven zonder angst’ spelen in het Concertgebouw met het Metropole Orkest. Dit liedje symboliseert voor mij de tragiek van de clown. In de oppervlakte laag is het heel komisch: ‘, ik wil vreten zonder dik, roken zonder kanker en een kind zonder te baren’. Alles heeft een schaduwkant of consequentie. Alles heeft zijn prijs. In een consumptiemaatschappij zoeken we tevergeefs naar het ontlopen van de nadelen en willen we grenzeloos genieten zonder de prijs ervoor te betalen.

Prachtig om Kaandorp dit te zien opvoeren. Heerlijke humor en tevens raakt ze de in dieptelaag de essentie van het leven: ‘Ik wil oud zonder te bederven’, de hele kosmetische industrie laat ons geloven dat dit kan en tevens weten we dat jong bestaat omdat er ook oud is en dat we de angst moeten toelaten om van ‘oud’ te kunnen genieten.

8 december

Oh, father and mother, sister and brother,
if it feels nice, don’t think twice,
just shower the people you love with love,
show them the way that you feel.
Things are gonna work out fine
if you only will do as I say,
just shower the people you love with love,
show them the way you feel.
Things are gonna be much better if you only will.

Shower the people. James Taylor: In the pocket – 1976

Het begint met liefde geven

De uitspraak: ‘Eert uw vader en moeder’ heeft de neiging om betekenisloos te kunnen worden. Als je hetzelfde op een ander manier zegt, dan komt het ineens wel direct bij mij binnen: Ik hoorde James Taylor voor de eerste keer met zijn fluwele stem “shower the people you love with love” zingen en heb meteen naar mijn dierbaren laten weten wat ze voor mij betekenen.

Je directe familieleden zijn vaak als vanzelfsprekend in je omgeving aanwezig. Met vader, moeder, broers en zussen hebben we een verbinding die we met niemand anders kunnen hebben. Ze vormen onze systemische roots, bestaansrecht en bloedband. Dat maakt het niet altijd makkelijk natuurlijk, soms is het moeilijk om de positieve intenties van hen te blijven zien. De mensen die het dichtst bij ons zijn, kunnen ons ook het meest intens raken. Zij laten ons zien welke levenslessen wij te leren hebben en waar wij voor mogen buigen.

Hoe mooi zou het zijn, als je kon zegen: ‘ik buig voor het onvermogen van mijn vader, moeder, of wie dan ook’? Vergeven van de ander doen we uiteindelijk alleen voor onszelf. Alleen dan sluiten we ook weer vrede met onszelf. Wil je meer liefde ontvangen, geef dan meer liefde, hoe moeilijk het soms ook kan zijn. James legt het uit: “things are gonna be much better if you only will…shower them with love”. Wie zou jij willen vertellen wat ze (ooit) voor je hebben betekend?

1 december

Well, you wonder why I always dress in black,
why you never see bright colors on my back.
And why does my appearance seem
to have a somber tone.
Well, there’s a reason for the things that I have on.
I wear the black for the poor and the beaten down….
I’ll try to carry off a little darkness on my back,
‘till things are brighter,
I’m the Man In Black.

Man in black, Johnny Cash, A man in black – 1971

Stemming stuurt gedrag

Ja dat klopt, onze stemming stuurt ons gedrag. Er zijn geen mensen zonder kwaliteiten, er zijn wel stemmingen waarin we onze kwaliteiten niet kunnen benutten. Alles heeft met alles te maken, horen we wel eens. Dat is ook zo. Onze waarden (dat wat we belangrijk vinden) en onze overtuigingen (dat wat we geloven) bepalen onze emoties en stemming. En die emoties oftewel stemming bepaalt uiteindelijk ons gedrag. En al deze zaken (waarden, overtuigingen en emoties) worden bepaald door: wie ben ik, wat is mijn identiteit? Dus jouw identiteit bepaalt, bewust of onbewust uiteindelijk je gedrag.

Johnny Cash had een helder idee over zijn identiteit. Hij zei ooit: ‘I am the reminder of the pain in the world’. Johnny Cash, alhoewel zijn achternaam anders doet vermoeden, stond niet voor glamour maar hij stond op voor de ‘gewone’ man, voor ‘the poor and the beaten down’. Hij trad op voor gevangen in San Quintin en Folsom Prison, zong over pijn, verlies en verdriet. Het betere levenslied, zonder smartlap te worden.

Johnny droeg ‘black’ omdat hij vond dat de wereld niet beter verdiende. Een man die zijn principes en leed tot kunst heeft verheven zonder pathetisch te worden: “I’ll try to carry a little darkness on my back’. Zucht! Wat is jouw boodschap of bijdrage aan de wereld?

24 november

En dan opeens dan is ‘ie er, die dag.
De dag waarop je moeder sterft,
dat jij wordt losgelaten
en al haar eigenschappen erft,
in meer of mindere mate…
En niemand zal nog ooit je vroegste
vroeger met je delen.
De dag waarna je nooit meer kwetsbaar
wezen kunt en klein.
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn.

Geen kind meer. Jan Boerstoel / Marnix Busstra: Karin Bloemen, Kameleon -1998

We zullen altijd iemands kind blijven

Ja, we zijn kind bij het feit dat we ouders hebben. Je moeder heeft als eerste jouw tekenen van leven opgevangen en voelt je vaak het beste aan. De liefde tussen ouder en kind wordt ook wel magische liefde genoemd. Het is dan ook lastig en tevens noodzakelijk om er een volwassen vorm van liefde van te maken. Als kind wordt je op jouw plek in het gezin (systeem) gezet, dat is jouw magische plek. Vanaf die magische plek geef je uiting aan jouw magische vorm van liefde. Daarmee dienen we het systeem.

Je kunt je intens verbonden voelen, enorm gebonden voelen, of zelfs verlangen naar afstand of separatie. We geven op die manier uiting aan de relatie vanuit een kind perspectief, daar gaat magische liefde over. Die magische liefde wordt volwassen liefde als we onze volwassen verantwoordelijkheid nemen en op onze eigen benen gaan staan, dus onze eigen volwassen plek innemen. Wat er ook gebeurt, je blijft altijd het kind van je moeder. Gebonden aan haar mening, verbonden door haar liefde, beoordeeld door haar ogen en getriggerd door haar gedrag.

Karin Bloemen vertolkt dit op prachtige wijze. Als ze er dan niet meer is, dan ben je zelf de oudst levende generatie en is ons kind zijn voorgoed voorbij en zijn er geen getuigen meer van onze kindertijd (je vroegste vroeger). Daarom moeten we op onze volwassen plek gaan staan, anders leven we als een volgroeid kind verder in plaats van een volwassen kind. Prijs je gelukkig, je zult altijd kind blijven. Koester dan kind, neem je volwassen plek in en eer je moeder.

17 november

Imagine there’s no countries,
it isn’t hard to do.
Nothing to kill or die for
and no religion too.
Imagine all the people living life in peace.
You may say I’m a dreamer but I’m not the only one.
I hope someday you’ll join us
and the world will be as one.

Imagine. John Lennon, John Lennon & the Plastic Ono band, Imagine – 1971

If you can dream it.. you can live it!

Alles wat je kunt dromen, kun je ook realiseren. Kunstenaars doen dit al. Elk kunstwerk is begonnen als een droom in het hart en brein van de kunstenaar. Hetzelfde geldt voor levenskunstenaars, mensen die expressie geven aan hun levensmotto door middel van kunst. Elke generatie heeft zo zijn levenskunstenaars. Ik ben beinvloed door levenskunstenaars als Toon Hermans, Bob Dylan, Annie MG Schmidt, Pablo Picasso, Johan Cruyff, David Bowie en Salvador Dali (dan vergeet ik er meteen ook heel veel).

Zij hebben het allemaal eerst gedroomd en zijn het toen gaan vormgeven en dus gaan leven. Levenskunstenaars wekken creatie tot leven waar velen heling, groei, troost of kracht uit halen. Wij kunnen dat op onze eigen schaal ook doen. Als een persoon zich al beter voelt door wat jij zegt, dan ben je al een levenskunstenaar.

De mooiste creatie vind ik toch weer ‘imagine’ van John Lennon. Bij elke aanslag of ramp horen we John weer ‘you may say I’m a dreamer…’door de radio zingen. De dromer in hem verlangde naar een wereld zonder oorlogen, religies en grenzen. Niemand heeft vrede op een simpelere en concretere wijze in een liedje weergegeven. John heeft het zelf niet kunnen meemaken. Hij, die hoopte dat wij hem op een dag zouden volgen, werd 10 jaar later voor zijn woning in New York bruut neergeschoten. Een Beatle minder! Ondertussen zijn wij nog ver verwijderd van zijn droom.

10 november

“Ik hou van.. mij” hoor je nooit zingen.
“Ik hou van mij” wordt nooit gezegd,
maar ik hou van mij ga ik toch zingen
want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt.
Al klinkt het bot en slecht,
want wie van zichzelf houdt,
die geeft pas echt iets kostbaars
als ie “ik hou van jou” tegen een ander zegt.

Ik hou van mij. Harrie Jekkers & Koos Meinderts: Harrie Jekkers, Het geheim van de lachende piccolo – 1997.

Hou je wel genoeg van jezelf?

Deze titel is makkelijker gezegd dan gedaan, toch? Er zijn schoollessen en levenslessen. Op school leren we ons staande te houden in de samenleving. We leren lezen, schrijven, rekenen, etc. Van onszelf houden dat is een levensles en dat wil zeggen dat we dat zelf moeten doen. Levenslessen leren uit het leven zelf. Maar weet je wat het is? Wat we zelf niet hebben geleerd dan kunnen we ook niet aan anderen leren. Dus wanneer je ouders niet van zichzelf hebben leren houden hoe kunnen ze je dan leren om dat wel te doen?

Tja, houden van jezelf is een levensles. Zeker wanneer het leven je blauwe pekken op je ziel geeft, dan is het een hele klus. En toch is het een voorwaarde om van anderen te houden. Begin bij jezelf, vergeef jezelf alle zonden, ontsla jezelf van alle last, ontdoe jezelf van alle oordelen. Teken een smiley op de spiegel en luister naar Harrie Jekkers. Elke dag weer totdat de smiley van de spiegel kan, omdat die op je gezicht verschijnt.

Ik heb ‘ik hou van mij’ veel afgespeeld tijdens trainingen. De eerste jaren was een groep vaak aangenaam verrast. Toen was het nog redelijk onbekend. Luister ook eens naar de ‘live’-versie. Waar de boodschap in de originele studio opname serieus en reflectief is, wordt de live versie hilarisch en licht. Dat onderstreept de dubbele boodschap: neem de zelfliefde serieus en lach tegelijker tijd ook om jezelf, geniaal!

3 november

Breathe, breathe in the air,
don’t be afraid to care
Leave but don’t leave me
Look around and choose your own ground.
For long you live and high you fly
and smiles you’ll give and tears you’ll cry
And all you touch and all you see
is all your life will ever be.

Breathe (in the air). Pink Floyd, Dark side of the moon – 1973

Adem het leven vol in

Ik heb diverse methoden van ademwerk mogen ervaren. Ademwerk is een vorm van lichaamsgerichte therapie waarbij je door optimaal ademen je energie kunt optimaliseren, emotionele blokkades kunt aanpakken en je goed in je lijf gaat voelen. Inademen staat voor inspiratie en uitademen is een metafoor voor loslaten. Hoe meer belemmerende emoties je vasthoudt, hoe oppervlakkiger je ademhaling wordt. Als je toch ademt, adem dan het leven vol tegemoet! Vol in en uit ademen dus, net zoals de zee, de golven stoppen nooit maar blijven op en neer gaan.

Volgens mij is er geen album te vinden die langer in de album hitparade stond dan Dark Side Of The Moon. Breathe is, net als de rest van het album, gevuld met metaforische taal.  Adem het leven in en kies je eigen weg, zonder je afkomst te verloochenen. Ik hoop dat je jouw dromen waarmaakt, terwijl je ups en downs zult kennen. Leef bewust en in het moment (all you touch and all you see is all your life wil ever be), dat is wat telt in het leven. Oh ja en dan nog dit: als je verdrietig, angstig of boos bent, ga dan niet je adem stokken, maar adem vol in, dwars door je emoties heen en je zult je emoties door je ademhaling transformeren.. breathe in the air!

27 oktober

I was eighteen, didn’t have a care.
Working for peanuts, not a dime to spare.
But I was lean and solid everywhere, like a rock.
My hands were steady,
my eyes were clear and bright.
My walk had purpose.
My steps were quick and light
and I held firmly to what I felt was right, like a rock.

Like a rock. Bob Seger: Bob Seger & The Silver Bullit Band, Like a rock – 1986

De vorige generatie: een vangnet onder het slappe koord

Nog maar ruim een halve eeuw waren jongeren mini-volwassenen. De jongerencultuur kwam eind jaren ’50 op gang. Jongeren gingen zich afzetten tegen de oudere generatie en de volwassenen veroordeelden de gedragingen en uitingen van hun kinderen vanuit hun eigen model van de wereld. Nu ik 50+ ben snap ik ook niet alles van hedendaagse tieners. Dat is ook de bedoeling. “My walk had purpose” zingt Bob Seger en ik hoop dat dit altijd zo zal blijven.

Elke generatie heeft haar eigen waarden en overtuigingen. De vorige generatie kijkt door de bril van hun eigen waarden en overtuigingen naar de nieuwe generatie. Elke generatie bouwt verder aan de grond waarop ze leven, de volgende generatie doet daar dan weer hun eigen ‘ding’ mee. Er komt altijd weer een moment waarop iedereen tot de vorige generatie behoort. Hoe houden we onze kinderen goed vast, zijn we hun vangnet en laten we ze tevens los op het slappe koord.

Het is die dunne scheidslijn, op en neer tussen vertrouwen en verantwoordelijkheid waarbij veiligheid altijd het startpunt is. Luister nog eens naar Bob Seger, die door had dat hij tot de vorige generatie ging behoren en nog eens de energie van een 18 jarige eraf liet spatten, like a Rock. Long long gone!

20 oktober

It’s a regular day in Bosnia.
It’s a regular kid in Bosnia.
Something’s still burning in Bosnia.
I will never forget about Bosnia.
He tells me things I will never understand.
It’s the same in Croatia.
It’s the same in Kosovo.
It’s the same in Servia.

Regular day in Bosnia. De Heideroosjes, Schizo – 1999

A regular day in… alle oorlogshaarden…

We leven in een tijd waarin dreiging, oorlog, vluchtende massa’s als haast ‘normaal’ ervaren wordt. Het denken in winst of verlies, gelijk hebben, het recht in eigen hand nemen of fysiek afrekenen is, systemisch gezien altijd een kortzichtige zienswijze. Met kortzichtig bedoel ik het duurzame herstel waar een of twee generaties nadien de gevolgen van dragen.

De Nederlandse regering voelt zich nog steeds ongemakkelijk als Indonesië eerherstel voor onze oorlogsdaden van een halve eeuw geleden aan ons vraagt. Een magere sorry kan er af. De Duitse kleinkinderen van Nazi’s kruipen langzaam uit hun schuld schulp en durven met de Duitse vlag te zwaaien tijdens interland voetbal.

Ik heb het genoegen gehad om De Heideroosjes zo’n 10 jaar van dichtbij mee te maken. Hun ‘Regular Day…’ greep mij meteen aan. Na de oorlog in het voormalige Joegoslavië gingen de “Roosjes” er heen om de jongeren uit Bosnië, Kosovo, Kroatië en Servië, die in een troosteloze, kapotgeschoten omgeving en uitzichtloze situatie leefden, een moment van troost en fullspeed energie te geven. Hulde aan 4 Limburgse punkers die in de troep van een nog niet opgeruimde oorlog hun leeftijdsgenoten hoop gingen geven en er zelf stil van werden.

13 oktober

It might seem crazy what I am about to say
Sunshine she’s here, you can take a break
I’m a hot air balloon that could go to space
With the air, like I don’t care, baby, by the way
(Because I’m happy)
Clap along if you feel like a room without a roof
(Because I’m happy)
Clap along if you feel like happiness is the truth

Happy – Pharrell Williams – Despicable Me 2: Original Picture Soundtrack – 2013

Ken je verlangen en je tekort

Er is een verschil tussen positief denken en een positief gevoel toelaten. Als iets niet positief voelt dan kunnen we het herkaderen of omdenken, totdat het gevoel verdwijnt. Tegelijkertijd horen vervulling en tekort allebei bij het leven. Het is de zomer en de winter, de zon en de shaduw. Ze kunnen niet zonder elkaar. Durf jij contact te hebben met je verlangen? Het leven kent zijn vervulling en tekort. Wanneer we deze polariteit niet erkennen, dan schieten we in een van de twee. Mensen kunnen zich vereenzelvigen met hun tekort en een slachtoffer van het leven worden.

Anderzijds hebben nog meer mensen moeite met het aannemen van de geschenken van het leven. Ja er is ook vervulling. De wet van de aantrekking werkt altijd. Durf jij te geloven dat de zon weer gaat schijnen? Vertrouw jij erop dat het er ook voor jou is? Kun jij aannemen dat geluk er ook voor jou is? Elke keer als ik ‘Happy’ hoor dan maak ik echt contact met mijn vervulling. De prachtige zin: ‘ Clap along if you feel like a room without a roof’, verwijst naar de ultieme vervulling. Luister naar happy, zet je droom zonder ‘roof’ aan, geef het aan de kosmos en vertrouw erop dat het gaat komen. Het wordt vanzelf weer zomer.

6 oktober

Op `t ijs wil ik schaatsen
en zelf zien hoelang het houdt.
Op `t koord wil ik dansen,
gevaarlijk? dat laat me koud.
Ik ga voor geen risico opzij,
`t leven is van mij.
Ik hunker naar vriendschap
en wil graag geborgen zijn.
Ik deel in jouw blijdschap en ook als er zorgen zijn,
maar vraag niet mijn leven.
Dat kan ik jou niet geven, mijn leven is van mij.

Mijn leven is van mij. Michael Kunze / Sylvester Levay. Pia Douwes, Elisabeth (musical) – 2000.

Ik hou van jou maar ik ben van mij

De grote kunst van elke relatie: hoe krijgen we een optimale verbondenheid zonder ons gebonden te voelen? Drie essentiële waarden vormen een gezonde basis voor een volwassen relatie: liefde, verantwoordelijkheid en vrijheid. Liefde is de motor en start van een relatie. Als de liefde de bron is dan kunnen we er ook weer naar terug, zelfs als de een laag modder over die bron is komen te liggen.

Ieder neemt de eigen verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag. Dat lijkt vanzelfsprekend en makkelijk, maar dat is nu de reden waarom we persoonlijke groei nastreven: om de eigenaar van onze eigen keuzes, belemmeringen en weerstand te zijn.

En dan de derde waarde van een relatie: vrijheid, ‘mijn leven is van mij’, haast tegenstrijdig. Een ieder die zich volkomen vrij voelt binnen het afgesproken kader van de (gelijkwaardige) relatie, zal daarin het gelukkigst zijn. Dat is de kunst van relaties. Persoonlijke groei is een grotere uitdaging wanneer je een relatie hebt, er is meteen een spiegel, die de effecten van je gedrag teruggeeft. Hoe mooi is het als je kunt zeggen: ´ik hou van jou, maar ik ben van mij´!

29 september

Show some emotion,
put expression in your eyes.
Light up if you’re feeling happy.
But if it’s bad, then let those tears roll down.
Come on try, learn to bleed.
When you get a bad fall, light up light up,
light up, if it’s nice.
But if it’s bad,
then let those tears roll down.

Show some emotion. Joan Armatrading, Show some emotion – 1977

Laat je emoties zien, puur zoals je het voelt

Laat jij jouw emoties zien, zoals ze werkelijk zijn? Dieren kunnen zo mooi uiting geven aan hun gevoel, zonder schaamte, oordeel, remming of angst afgewezen te worden. Hoe zou het zijn als alle emoties er gewoon mogen zijn, angst, verdriet, boosheid en natuurlijk ook blijdschap, vreugde, plezier of pret. Het mooie van ´primaire emoties´ is dat ze in het moment ontstaan en daarna ook weer verdwijnen. Ik geef er expressie aan, het kan eruit en is weg. Het wordt pas complex als we ongenoegens, teleurstelling of schuld niet mogen voelen, dan komt er een oordeel overheen en wordt de frustratie alleen nog maar groter.

Dus geef uiting aan je emoties, lach als je plezier hebt en laat je tranen rollen als het nodig is: “learn to bleed”. Emoties horen bij het leven. Ik hoorde een ouder laatst tegen een intens blij kind zeggen: “doe nu eens rustig”. Tja, daar ga je dan, drie jaar oud en nu al leren om je emoties te dimmen. “Put expression in your eyes” zong Joan Armatrading. Hoe beter we leren deze primaire emoties te uiten, hoe sneller we ze ook weer loslaten. Success ermee vandaag.

22 september

Allemaal op weg naar niets,
doen we zus of zomaar iets.
Soms net echt, maar meestal kitsch,
want wie speelt er nog zichzelf.
Weet je nog wanneer dat was,
toen je nog geen ander was.
Niet in harnas achter glas,
maar je eigenlijke zelf.
Zoek jezelf broeder, vind jezelf,
wees en blijf alleen jezelf.

Zoek Jezelf (Lay It Down: Gene Thomas – 1971). Kees van Kooten / Wim de Bie: Het simplisties verbond, De eerste langspeelplaat van het Simplisties verbond – 1975.

Zeg het met humor

De boodschap en de verpakking, dat zijn natuurlijk twee verschillende dingen. Hoe verpak jij jouw boodschappen? Heb je het al eens met humor geprobeerd? In mijn coaching heb dit veel gebruikt bij managers. Je kunt je irriteren aan medewerkers, maar heb je jouw boodschap ooit met humor gebracht? C’est le ton qui fait la musique, toch?

De meesters van humorvol verpakte politieke en maatschappelijke thema’s blijven voor mij Kees van Koten en Wim de Bie, in de volksmond: Koot en Bie. Ze verpakten in de jaren ’ 70 en ‘80 en hun boodschappen op onnavolgbare wijze, soms in onvervalst Haags en hier zelfs als een spirituele boodschap: wees jezelf! Een Dalai Lama oproep in een smartlap. Zeg het met humor, we kunnen er om lachen en de boodschap komt ook nog binnen.

Door de herhaling wordt het bijna gospel. “Met make make-up van oor tot oor stelt zijn vrouw een ander voor’, geniaal! Ze hebben het uitgegeven in 1975 maar het is actueler dan ooit. De plastic industrie, kosmethische ingrepen zijn volledig ingeburgerd en toch ben ik steeds weer verbaasd als ik een nog jonge BN’er met een verbouwd gelaat zie. Dan denk ik altijd even aan ‘zoek jezelf’ Ik mis Van Kooten en De Bie en hun keek op de week. Hulde…

15 september

Well, it’s one for the money,
two for the show.
Three to get ready, now go, cat, go.
But don’t you step on my blue suede shoes.
You can do anything
but lay off of my blue suede shoes.

Blue suede shoes.  Carl Perkins: Dance Album & Elvis Presley, Elvis Presley – 1956

Alles kan een trigger zijn

Wat heb jij verankerd? Wat heeft zich zo in jou genesteld zodat je meteen weer in de bijbehorende stemming komt? Ankeren is het bekende Pavlov proces van stimulus-respons. Ik heb zo mijn favoriete quotes. Bijvoorbeeld uit The Godfather 1 waarin Don Corleone zegt: ‘ I’m gonna make him an offer he can’t refuse’ . En dan Johan Cruyff’s ‘ elk voordeel heeft zijn nadeel’. Ankers hoeven niet altijd betekenis of een hogere vorm van zingeving te hebben.

Een van de eerste popliedjes die ik hoorde heeft de meest klassieke openingszin. Die heb ik voor de rest van mijn leven geankerd: ‘One for the money, two for the show, three to get ready..’ Een van de meest klassieke openingszinnen uit de muziekgeschiedenis. Blue suede shoes was een van de eerste rock & roll/rockabilly klassiekers ooit. Carl Perkins hoorde flarden van een gesprek van een danspaar en ving een zin op: ‘don’t step on my blue suede shoes’. Hij schreef de zin op een kladblaadje en het begin van een hit was geboren. Elvis was meteen verkocht, nam het ook op en maakte het beroemd. Het onderstreept de eenvoud van een zorgeloze tijd.

Alles kan een trigger voor een hit zijn! De Tröckener Kecks leende de intro ook: ‘doe het één voor het geld, twee voor de show en drie voor het publiek’. Wat zijn jouw klassieke ankers die je meteen triggeren?

8 september

I’ve seen the bridge and the bridge is long
and they built it high and they built it strong.
Strong enough to hold the weight of time.
Long enough to leave some of us behind.
And every one of us has to face that day.
Do you cross the bridge or do you fade away.
And every one of us that ever came to play.
Has to cross the bridge or fade away.

The Bridge. Elton John / Bernie Taupin: Elton John, The captain & the kid – 2006.

Waag ik de sprong of blijf ik waar ik ben?

Velen van ons hebben wensen, plannen, maar blijven toch maar aan de kant staan. Finishen in de hele marathon op de Coolsingel, of aankomen bovenop de Mont Ventoux, ja dat lijkt velen van ons geweldig. Die 42 kilometer die er aan voorafgaan, of tot die 1912 meter hoogte klimmen.. dat is het probleem. Toen ik in vier dagen gelopen had naar Machu Picchu in Peru, klimmend over de steile bergen, zagen we ineens de bussen met goed gevulde Amerikaanse toeristen aankomen. Tja, met de bus naar de verborgen stad? Zo hadden de Inca’s het niet bedoeld.

We komen ergens in ons leven op een punt te staan, waarbij we de vraag krijgen: waag ik de sprong of blijf ik staan waar ik ben? Succes vraagt een offer en duurzaam succes wordt ons nooit in de schoot geworpen. Ga ik er echt voor dan zal ik risico’s moeten nemen, als mijn drive en verlangen groot genoeg is dan overwin ik die risico’s. Mensen die voor een grote uitdaging staan, blijken ineens over ongekende krachten te beschikken. Durf ik los te laten wat ik heb en te gaan voor mijn verlangen of hou ik vast aan het bekende? Beide opties zijn prima, maar maak je keuze vol overgave. En als het dan toch niet lukt: at least you tried! Elton geeft dit prachtig weer in The Bridge.

1 september

Always look on the right side of life…
(whistle)
Cheer up ya old bugga, c’mon give us a grin!
There ya go, see!
Always look on the right side of life…

Always look on the bright side of life. Eric Idle: Monty Pyton,
Monty Pyton sings – 1998 (Motion picture ‘Life of Brian’ 1997)

Wat je uitzend krijg je terug

Het lijkt zo’n cliché: is het glas half leeg of half vol? Deze uitspraak is jaren geleden al tot mij gekomen. Je kent ‘em vast wel. Ik kon toen niet vermoeden dat ik deze afgezaagde uitspraak vele jaren later op een andere manier als heel erg waar en waardevol zou gaan ervaren. Laat me het even weghalen bij het beeld van het half volle of lege glas. Dan gaan we naar de beweging achter de uitspraak en dat wil ik even uitleggen. Je kunt elk voorval elke betekenis geven. Gebeurtenissen, momenten, situaties, incidenten hebben zelf geen betekenis. De dingen betekenen niets. Wij geven er onze eigen betekenis aan.

NLP noemt dat herkaderen: geef er een andere betekenis aan, plaats het in een ander kader ook wel bekend als ‘omdenken’. Wat je aandacht geeft gaat groeien, ook weer zo’n spreuk. Deze spreuk ligt direct in het verlengde van het half gevulde glas. Geef ik de leegte aandacht dan gaat ‘leeg’ groeien. Geef ik het volle deel van het glas aandacht dan gaat ‘vol’ groeien. Ga ik letten op rode sportauto’s dan ga ik er ineens heel veel zien. Waren ze er dan eerst niet, natuurlijk wel, maar ik had mijn focus daar niet.

De Wet van de Aantrekking gaat nog een fikse stap verder: geef je duurzaam aandacht aan wat je NIET wenst, dan ga je dat aantrekken en geef je goed aandacht aan wat je WEL verlangt, dan ga je dat aantrekken. Mensen die het glas half vol vinden trekken vol aan en mensen die het glas half leeg vinden trekken leeg aan.

Mohammed Ali snapte dit al met zijn uitspraak: I’m the greatest! Hoe knap heeft Monty Pyton met: “always look on the bright side of life” ons laten lachen om de geweldige en unieke Monty Pyton humor, met Jezus aan het kruis? Tevens heeft het een prachtige onderlaag: When you’re chewing on life’s gristle, don’t grumble, give a whistle! Als het je tegen zit: fluit dan een liedje en breng jezelf in een betere stemming. Dat heb je nodig om positiviteit aan te trekken. In een sombere bui kun je geen positiviteit aantrekken. Daarvoor moet het glas half vol zijn. Dus het beleven van het leven als een halfgevulde glas is veel meer dan ‘wel’ of ’niet’, het geeft richting aan je hetgeen je aantrekt: voorspoed of tegenspoed, beperking of overvloed? (fluit een deuntje…)

25 augustus

Iedere dag heb je opnieuw de keus
ren je door of gooi je rigoureus
je bestaan overhoop.
Heb je het lef dan is het nooit te laat
om te beseffen dat het zo niet gaat,
reik niet naar de hemel, maar haal ‘m naar je toe.

Lef. Jurrian van Dongen/Marnix Busstra: Karin Bloemen, Weet je nog  – 2005

Ja maar…

Hoe vaak hoor je het niet om je heen: ik zou wel iets anders willen… tja, maar…! En dan komen er redenen om het niet te doen. Ik zou wel een andere baan willen. En ik zou wel eens een lange reis willen maken. Of ik zou wel een broodjeszaak willen beginnen. Ik zou wel eens in een band willen zingen, of op het toneel willen staan, schilderlessen nemen, een vreemde taal echt willen kunnen spreken. Ja, maar…! Er is dan dus enerzijds sprake van een verlangen, een gevoel en anderzijds zijn er een aantal overwegingen, bezwaren om het vooral niet te doen.

Dat kan een ander gevoel zijn, angst bijvoorbeeld, of je ratio die verstandelijke dingen roept over de risico’s, investeringen of nadelen. Twee delen dus. Je wilt wel in de zon gaan staan, maar het andere deel houdt je in de schaduw.

Toen ik de stap maakte om van een baan naar zelfstandig ondernemer te gaan, zeiden meerdere ex-collega’s: dat jij dat durft … en als het niet lukt? Een paar jaar later, toen ik succesvol in mijn keuze bleek te zijn, sprak ik ze weer: tof wat je hebt gedaan, dat zou ik ook wel willen, maar….! De grap is dat je aan het schaduw deel kunt werken: is het jouw stem, of eigenlijk die van je vader of moeder? Is die angst van nu of is het een angst die al tientallen jaren met je meereist?

‘Ja’ is de uiting van het ene deel en ‘maar’ komt van het andere deel. Wanneer je alleen of met behulp van een coach de onderliggende blokkerende emoties of belemmerende overtuigingen aanpakt dan maak je de weg vrij. Karin Bloemen zingt daar een prachtig, klein liedje over. Klein met grote woorden. Je kunt dus de hemel zelf naar je toe halen, als je maar lef hebt. Laat je inspireren.

18 augustus

No one can live for me
No one can see the things I see
I walk this road
No one can tell me how to be
it’s my destiny

Destiny. Lenny Kravitz, Baptism – 2004

Roeping: Waardoor word jij geroepen ?

Wat is jouw doel, wat is je droom, wat zou je willen, waar ga je voor? Het lijken haast vanzelfsprekende en makkelijke vragen, maar wat is jouw antwoord op deze vragen?  Weet jij wat je wil? Het begint al heel jong in ons leven: op welk club of sport wil ik? Voor welke school kies ik, welke vakken laat ik vallen? Dat gaat ons hele leven eigenlijk zo door. Keuzes maken! Waarop baseren we onze keuzes? De roadmap of routeplanner van ons leven zullen we zelf moeten bepalen, dat kunnen anderen niet voor ons doen. Achter een doel ligt weer een doel en daar achter weer een doel.

Deze doelen worden steeds abstracter en uiteindelijk kom je uit bij (wat we noemen) onze ‘missie’. Jouw uiteindelijke doel, droom, levensvervulling, levensopdracht, verlangen of hartewens. Dat zijn grote woorden en eigenlijk is het toch ook weer heel simpel. Je hoeft alleen maar de volgende vraag te beantwoorden: waar word ik echt heel blij van, waarvan ga ik stralen, waarvan gaat mijn lamp aan? Waardoor wordt ik als het ware geroepen? Ja, dat is mijn roeping. Dat weet je nog niet als je voor de eerste keer een vak op school moet laten vallen. Het leven zelf wijst je als het ware de weg.

Waar je niet gelukkig van wordt: stoppen! Waar je echt heel blij en gelukkig van wordt: ga het verder onderzoeken, ga het uittesten, voel of het klopt. Dat brengt je bij je roeping, of zoals Lenny Kravitz zegt: my destiny. Die bestemming kan niemand voor je vinden. Je leven zul je zelf moeten leven.

11 augustus

All I was searchin’ for was me.
Yeah, keep your head up,
keep your heart strong.
Keep your mind set,
keep you hair long.

Keep your head up. Ben Howard, Every kingdom – 2011

Jouw Lijfspreuk

Mijn moeder heeft al jaaaaren de spreuk: “eens komt alles goed”. Een dergelijke spreuk lijkt een dooddoener te zijn, maar toch heeft dit gezegde al veel troost, hoop en vertrouwen gebracht en is het in overeenstemming met de Wet van Aantrekking. Een lijfspreuk gaat het niet alleen om de woorden, maar vooral ook om de intentie waarbij het wordt ingebracht.

Mijn voorbeeld-spreuk gaat van ouder op kind door. De meeste gezegden worden van generatie op generatie door gegeven, heel systemisch dus. En dan eens in de zoveel tijd komt er een nieuwe spreuk je leven in gewandeld.

Ben Howard, een singer-songwriter van de jongste generatie, ontroerde me toen ik hem op TV tijdens een live festival optreden samen met een paar duizend jongeren zijn lijfspreuk hypnotisch oneindig hoorde herhalen. Als het even niet mee zit: “keep your head up, keep your heart strong and keep your mind set. Hij werd op handen gedragen en een zomerhit was geboren. Een lijfspreuk van een nieuwe generatie.

4 augustus

We’re just two lost souls
swimming in a fish bowl
year after year
Running over the same old ground.
What have we found?
The same old fears.
Wish you were here.

Wish you were here. David Gilmour/Roger Waters: Pink Floyd, Wish you were here – 1975

Ben jij een goede relatie ?

Aan mezelf werken? Dat komt te dichtbij, zei laatst iemand. Ik weet niet zo goed wat dat betekent, te dichtbij komen. Waarbij? Bij de pijn, bij jouw diepste of geheime gedachten of gevoelens? Blijkbaar is het voor mensen gemakkelijker om met een omweg langs hun overtuigingen en emoties te gaan. Zelfs in onze relaties vinden we het moeilijk om ons vrij te voelen om woorden te geven aan onze gevoelens en gedachten. Een goede relatie is gebouwd op drie essentiële peilers: verantwoordelijkheid (ik neem de verantwoordelijkheid voor mijn eigen gedrag), vrijheid (ik mag volledig mezelf zijn binnen de afgesproken kaders van de relatie) en uiteraard liefde (de essentie dat ons bindt).

Deze drie waarden leiden tot optimale verbinding. Daar zullen we steeds in moeten blijven investeren. Relatiecoach Fiona Brouwer gebruikt de titel: ik ben een goede relatie! Ben jij een goede relatie? Uiteindelijk kun je alleen aan jezelf werken. Elke positieve investering in jezelf leidt tot een betere relatie met anderen. Dat heeft mij ook de nodige jaren gekost. Of je schrijft er een prachtig lied over, als je elkaar niets meer te vertellen hebt.

28 juli

Honest men know that revenge does not taste sweet.
Whether yellow, black or white
Each and every man’s the same inside
It takes every kinda people
to make what life’s about, yeah

Every kind of people. Andy Fraser: Robert Palmer, Double fun – 1978

Door welke bril kijk jij naar de wereld ?

Ieder mens heeft een eigen model van de wereld, een eigen beeld van de werkelijkheid. Als theorie klinkt deze NLP vooronderstelling heel aannemelijk. Kun je ook respect hebben voor ‘ver van je bed’ wereldbeelden? Wat houdt het respect voor ieders werkelijkheid dan eigenlijk in? Wat is de grens van respect? Nog geen eeuw geleden mochten alleen blanken met het openbaar vervoer mee in USA. Dit jaar nog zwichtte de bisschop van Den Bosch voor de hogere machten van zijn bisdom, op roze zaterdag kwam er geen kerkdienst voor de homogemeenschap. Over dit thema zijn heel veel mooie liedjes geschreven.

Ineens hoorde ik wat Robert Palmer eigenlijk zingt. We hebben ‘every kind of people’ nodig om te snappen waar deze wereld over gaat. Als we door een systemische bril naar de wereld kijken, dan sluiten we alles en dus ook iedereen in. Door welke bril kijk jij naar mensen? Sommigen sluiten zichzelf buiten, sommigen sluiten ‘de ander’ buiten, en jij?

21 juli

I know that I’m a prisoner to all my Father held so dear.
I know that I’m a hostage to all his hopes and fears.
I just wish I could have told him in the living years.

The living years. B.A. Robertson/Michael Rutherford: Mike & The Mechanics, The living years – 1988

Leven tussen vasthouden en loslaten

Het leven wordt voorwaarts geleefd en achterwaarts begrepen. Als kind zei men al tegen mij: “wat lijk je toch in alles op je vader”. Ik wilde graag ik zijn zonder te worden vergeleken, want ik kon me ook soms aan mijn vader irriteren. Elke generatie geeft met eer en geweten het levensscript door aan de volgende generatie. Als mijn ouders in de zomer op vakantie gingen dan waren ze al weken aan het voorbereiden. Wij pakken nu de avond voordat we gaan onze spullen en voor de rest: “we zien wel”. Het is de kunst voor elk kind om de parels van de vorige generatie te eren en zich verder te bevrijden van de ketting die door hun overtuigingen zijn aangelegd.

Dat is de kunst van volwassen worden en blijven: eren en bevrijden met een beweging tussen vasthouden aan het goede en loslaten van de last. Het is daarbij de grote kunst om de positieve intentie van elke keuze van je ouders te leren zien. Daarmee verdwijnt de last. Zoals ik al zei: we leven ons leven voorwaarts en begrijpen het achterwaarts. We kunnen niet terug maar we omkijken. In ‘the living years’ zingt Genesis bassist Michael Rutherford dat hij nooit een buiging naar zijn vader heeft kunnen maken. Nu vader dood is eert hij hem en wilde hij dat hij dit kon doen bij leven. Hoe eerder we ons bevrijden van de last hoe makkelijker kunnen we onze ouders eren en uitspreken dat we van ze houden, in the living years.

14 juli

Ik hief mijn hoofd op want ik vond dat ik moest kijken,
naar die man, falend en failliet.
In de spiegel zag ik wat ik nooit wou worden
en in de afvoer verdronk mijn verdriet.
Hangend aan die wasbak nam ik een besluit:
al moet ik door de stront, ik vecht ik kruip hieruit.
Mijn ogen traanden, mijn handen trilden,
maar onderhuids riep een stem duidelijk en luid:
vanaf hier…trap ik de ketting van het slot,
vanaf hier…!

Vanaf hier. Marco Roelofs, Stavast. Stavast 2017

De regisseur van mijn eigen leven

Who’s driving the bus? Wie zit er achter het stuur van jouw leven? Het landschap dat ‘leven’ heet, kent bergen en dalen. De omstandigheden kun je soms niet altijd zelf kiezen. De vraag is dan alleen: hoe ga je om met die omstandigheden? Het doorbreken van een patroon is niet altijd makkelijk. Er zijn hulpbronnen om je heen die je kunnen ondersteunen. Er is wel een ding dat je zelf zult moeten doen: de knoop doorhakken!

Elke verandering begint met een eerste belangrijke stap en dat is KIEZEN voor een betere zelf! Veel mensen willen eerst 100% de zekerheid hebben dan het leven na de keuze beter zal zijn. Pas als we dat zeker weten, dan hakken we die knoop door. Dan zal er dus niets veranderen. Als de pijn groot genoeg is dan is het verlangen om de veranderen het grootst. Waar zou jij voor willen kiezen? Wat wil/moet jij dan doorbreken om bij een betere zelf uit te komen? Marco Roelofs is na het stoppen van De Heideroosjes gevallen en opgestaan en beschrijft dat treffend in Vanaf Hier!

7 juli

Ring the bells that still can ring
forget your perfect offering.
There is a crack in everything
that’s how the light gets in.

Anthem. Leonard Cohen, The future – 1992

Kijk eens in de spiegel ?

Durf jij in de spiegel te kijken of om feedback te vragen? Het is vaak een hele kunst voor ons om de feedback, die op ons afkomt, aan te nemen zonder dat we ons afgewezen voelen. We houden dan het liefste het gedrag, dat we niet aan de buitenwereld willen tonen, in onze schaduw. Daarmee hopen we onszelf nog als acceptabel of zelfs perfect te kunnen presenteren.

In Anthem legt Leonard Cohen ons uit dat dit niet kan: Denk maar niet dat je jezelf aan de wereld kunt tonen als ‘perfect’. In ieder van ons zit wel een ‘crack’ en dus juist daar komt het licht binnen. Een prachtige samenvatting van ‘mens-zijn’. Het is aan ons of we die crack willen tonen en er aan werken. De plek van verwonding is namelijk de plek van heling, oftewel achter de  crack ligt de heling. Het heeft dus geen zin om er voor weg te lopen, mensen hebben je crack allang gezien.

De boodschap van Leonard: hou van je cracks en laat het licht erop schijnen als je er aan wilt  werken. Je kunt pas bij de door jou gewenste situatie komen als je de huidige situatie erkent.

30 juni

Just do the steps that you’ve been shown
By everyone you’ve ever known
Until the dance becomes your very own
Into a dancer you have grown
from a seed somebody else has thrown
Go on ahead and throw some seeds of your own.

For a dancer. Jackson Browne, Late for the sky – 1974

Trouw aan je Systeem en trouw aan jezelf

We leren het leven te leven langs de meetlat van onze ouders. Door hun bril worden we dus opgevoed. Op school leren we wetmatigheden van cijfers en letters. We leren de eerste jaren van ons leven om te functioneren in systemen, ons gezin, onze familie, school, vrienden, buurt, vereniging etc.

Hoe trouw ben jij aan die tradities en systemen? We geven onze waarheid dus door aan de volgende generatie. Elke generatie neemt dan aan wat de vorige generatie doorgeeft en reikt weer uit naar de volgende generatie. Wat is van jouw verleden (waar je nog trouw aan bent) en wat is van jou? Het is de kunst om met alles wat opvoeding, leren, vorming en ervaring heet jouw eigen weg te kiezen.

Levenskunst is ook het balanceren tussen de verbinding met de vorige generatie, de volgende generatie en jezelf. Dat is vaak al een hele klus, daarnaast moet je ook nog gewoon werken, sparen, verhuizen, op vakantie etc. Hoe kom jij dus los van de beperkingen van de vorige generatie en wat geef je zelf door?

Jackson Browne zingt in “for a dancer’ over het leven als een dans: pay attention to the open sky, you never know whar will come down’.

23 juni

We were young and strong
and we were runnin’ against the wind
Well those drifters days are past me now
I’m older now but still runnin’ against the wind.

Against the wind. Bob Seger: Bob Seger & The Silver Bullit Band, Against the wind – 1980

Idealen

Als je jong bent heb je idealen nodig om je eigen leven vorm te geven. Je zet je af  tegen de gangbare stroom, je rent met je kop in de wind, zo vind je je weg. Jouw weg! Als je ouder wordt loop je de kans dat je dat tegendraadse langzaam maar zeker kwijtraakt. Ik zeg dan: niet doen! Blijf in contact met je passie en idealen, ook als de jaren gaan tellen. Dat heet dus nou levenskunst. Het biedt je de zekerheid van een wervelend en dus heerlijk bestaan. Hoe is het met jouw idealen en dromen? Waren ze er ooit of zijn ze er nog? Bob Seger zingt het zo treffend: “keep on running against the wind”.

Like en volg ons op Facebook, LinkedIn en Twitter en ontvang wekelijks een Inspired By Music quote in je eigen newsfeed.

Voor meer informatie, neem dan  CONTACT met ons op of KOM LANGS op onze historische lokatie aan de Zuidwal in ’s Hertogenbosch.

X